گربه پرشین چه ویژگی‌هایی دارد؟
گربه پرشین نژادی با موی بلند و انبوه، بدن جمع‌وجور و عضلانی، پاهای کوتاه، سر گرد، چشم‌های درشت و بینی کوتاه است. پرشین‌ها معمولاً آرام، کم‌تحرک و اهل خانه‌اند.
این نژاد نیازهای مراقبتی مشخصی دارد. موی آن بدون شانه زدن روزانه نمد می‌شود و صورت آن، به‌ویژه در تیپ‌های بسیار صاف، مستعد مشکلات تنفسی، اشک‌ریزش مزمن و لکه اشک است. بخشی از پرشین‌ها هم جهش ژنی بیماری کلیه پلی‌کیستیک (PKD) را به ارث می‌برند.
نگهداری از پرشین یعنی شانه زدن و تمیز کردن چشم‌ها هر روز و معاینه منظم دامپزشکی.
ظاهر گربه پرشین: بدن، سر و مو
استاندارد نژاد در انجمن‌هایی مانند CFA در آمریکا، پرشین را گربه‌ای با بدن «کابی» توصیف می‌کند؛ یعنی بدنی کوتاه، پهن و فشرده با استخوان‌بندی محکم.
موی انبوه، پرشین را درشت‌تر از وزن واقعی‌اش نشان می‌دهد و استاندارد نژاد وزن مشخصی تعیین نمی‌کند. در بررسی بزرگی بر پایه پرونده‌های دامپزشکی در بریتانیا (۲۰۱۹)، میانگین وزن پرشین‌های بالغ حدود ۳٫۹ کیلوگرم بود.
| بخش بدن | ویژگی در پرشین | اهمیت برای نگهداری |
|---|---|---|
| صورت و بینی | صورت گرد با بینی کوتاه و پهن | هرچه صورت صاف‌تر، خطر مشکلات تنفسی، چشمی و دندانی بیشتر |
| چشم‌ها | درشت، گرد و با فاصله زیاد از هم | برجستگی چشم خطر خشکی، زخم قرنیه و اشک‌ریزش را بالا می‌برد |
| گوش‌ها | کوچک، نوک‌گرد و با فاصله زیاد | بررسی هفتگی از نظر جرم و ترشح |
| بدن | کوتاه، پهن و عضلانی | تحرک کمتر و خطر اضافه‌وزن |
| پاها | کوتاه و کلفت | ناخن‌ها کمتر ساییده می‌شوند و باید مرتب کوتاه شوند |
| مو | بلند و پرپشت با زیرموی متراکم و یقه پرپشت دور گردن | شانه زدن روزانه ضروری است |
موی پرشین دو لایه دارد: موهای بلند رویی و زیرموی نرم و متراکم که به‌سرعت گره می‌خورد و به نمدی چسبیده به پوست تبدیل می‌شود. ریزش مو در طول سال ادامه دارد و در تغییر فصل‌ها بیشتر است.
تفاوت پرشین عروسکی و پرشین صورت‌صاف
در بازار گربه اصطلاح‌هایی مثل پرشین «عروسکی» یا دال‌فیس (Doll face) و پرشین «پکی»، «اکستریم» یا صورت‌صاف (Peke face) رایج است. این‌ها نژاد جداگانه نیستند.
تفاوت در میزان کوتاهی بینی و صاف بودن صورت است. پرشین‌های قدیمی‌تر پوزه مشخص‌تری داشتند و از نیمه قرن بیستم پرورش نمایشی به سمت صورت‌های صاف‌تر رفت.
| ویژگی | پرشین عروسکی (سنتی) | پرشین صورت‌صاف (اکستریم) |
|---|---|---|
| بینی | کوتاه اما مشخص و پایین‌تر از خط چشم‌ها | بسیار کوتاه و تقریباً میان دو چشم |
| سوراخ‌های بینی | معمولاً بازتر | بیشتر در معرض تنگی |
| تنفس | خرخر و تنفس پرصدا کمتر دیده می‌شود | خرخر، تنفس پرصدا و تحمل کم گرما شایع‌تر است |
| چشم‌ها | اشک‌ریزش معمولاً ملایم‌تر است | اشک‌ریزش مزمن و لکه اشک شایع‌تر است |
| دندان و غذا خوردن | ردیف دندان منظم‌تر | نامرتبی دندان و دشواری برداشتن غذا بیشتر است |
این جدول گرایش کلی را نشان می‌دهد و پرشین عروسکی هم ممکن است سوراخ‌های بینی تنگ داشته باشد. سازمان‌های رفاه حیوانات، از جمله International Cat Care، به پرورش صورت‌های بسیار صاف هشدار داده‌اند، چون این مشکلات مستقیماً از شکل صورت می‌آید.
رنگ‌ها و نژادهای نزدیک به پرشین
پرشین در رنگ‌های بسیار متنوعی دیده می‌شود، از تک‌رنگ‌هایی مثل سفید، مشکی، آبی (خاکستری) و کرم تا الگوهای نقره‌ای، دودی، تبی، لاک‌پشتی و کالیکو. رنگ چشم به رنگ مو بستگی دارد؛ بیشتر پرشین‌ها چشم مسی دارند و نقره‌ای‌ها چشم سبز یا سبز مایل به آبی.
ژن رنگ سفید در همه گربه‌ها با ناشنوایی مادرزادی مرتبط است و خطر آن در گربه سفید با دو چشم آبی بیشتر است، هرچند در پرشین کمتر از برخی نژادهاست. در انتخاب چنین بچه‌گربه‌ای، واکنش او به صدا را بسنجید یا از دامپزشک آزمون شنوایی بخواهید.
سه نام دیگر هم کنار پرشین زیاد شنیده می‌شود و همه در بیماری‌های ارثی و مشکلات ناشی از شکل صورت با پرشین شریک‌اند:
- چینچیلا: در بیشتر انجمن‌ها یکی از رنگ‌های پرشین است، نه نژادی مستقل.
- هیمالیایی: از آمیزش پرشین با سیامی پدید آمد و صورت، گوش‌ها، پاها و دم تیره‌تر و چشم آبی دارد.
- اگزوتیک شورت‌هیر: همان تیپ پرشین با موی کوتاه است.
اخلاق و رفتار گربه پرشین
پرشین‌ها به آرامی و ملایمت شناخته می‌شوند. بیشترشان صدای آرامی دارند، کمتر از مبل و کمد بالا می‌روند و به صاحب خود وابسته‌اند، بی‌آنکه پرتوقع باشند. البته اخلاق هر گربه به ژنتیک و محیط هم بستگی دارد.
این نژاد خانه آرام و برنامه ثابت را ترجیح می‌دهد و برای آپارتمان مناسب است، اما روزی چند نوبت بازی کوتاه لازم دارد تا اضافه‌وزن پیدا نکند. اگر پرشین صورت‌صاف در میان بازی با دهان باز نفس کشید، بازی را متوقف کنید و بگذارید در جای خنک استراحت کند.
مشکلات سلامت گربه پرشین
در پژوهشی که در سال ۲۰۱۹ بر پایه پرونده‌های دامپزشکی ۳٬۲۳۵ گربه پرشین در بریتانیا منتشر شد، شایع‌ترین مشکلات به ترتیب مشکلات پوشش مو (مثل نمد)، بیماری لثه و دندان، بلندی بیش از حد ناخن‌ها و ترشح چشم بودند.
میانه عمر پرشین‌ها ۱۳٫۵ سال بود و بیماری کلیه شایع‌ترین گروه علت مرگ به شمار می‌رفت. این ارقام مربوط به بریتانیاست، اما نشان می‌دهد بیشتر این مشکلات با مراقبت روزانه قابل پیشگیری یا تشخیص زودهنگام‌اند.
براکی‌سفالی و مشکلات تنفسی در پرشین‌های صورت‌صاف
براکی‌سفالی یعنی کوتاه شدن استخوان‌های صورت و جمجمه. در این حالت بافت‌های نرم بینی و حلق در فضای کمتری فشرده می‌شوند و مجموعه‌ای از مشکلات به نام سندرم انسداد راه هوایی براکی‌سفالیک (BOAS) پدید می‌آید.
مهم‌ترین اجزای آن سوراخ‌های بینی تنگ، مجاری بینی باریک و کام نرم نسبتاً بلند است. گربه مبتلا ممکن است با دهان باز نفس بکشد؛ کاری که گربه‌ها در حالت عادی نمی‌کنند. نشانه‌های رایج:
- خرخر یا صدای خس‌خس در خواب و گاهی در بیداری
- تنفس پرصدا یا سریع بعد از بازی کوتاه
- خسته شدن زود و بی‌میلی به تحرک
- تحمل کم گرما و بی‌حالی در روزهای گرم
پرشین با موی انبوه و راه هوایی تنگ، گرما را سخت‌تر تحمل می‌کند. در تابستان اتاق گربه را خنک نگه دارید و او را هرگز در خودروی پارک‌شده یا بالکن آفتاب‌گیر رها نکنید.
برای ساعت‌های خاموشی تابستان که کولر از کار می‌افتد، از قبل برنامه داشته باشید: خنک‌ترین اتاق با کف سرامیک یا موزاییک، و حوله نمدار یا زیرانداز خنک‌کننده زیر گربه، نه روی او. آب یخ به کار نبرید، چون رگ‌های پوست را تنگ و دفع گرما را کند می‌کند.
تنفس با دهان باز در حال استراحت، کبود یا رنگ‌پریده شدن لثه‌ها و زبان، و از حال رفتن در گرما اورژانس است و گربه باید فوراً به دامپزشک برسد. دامپزشک شدت تنگی را بررسی می‌کند و در برخی گربه‌ها جراحی باز کردن سوراخ‌های بینی را پیشنهاد می‌دهد.
همین تنگی راه هوایی، بیهوشی را هم پرخطرتر می‌کند. در بررسی‌ای روی نزدیک به ۱۵ هزار بیهوشی گربه، این خطر در پرشین و دیگر نژادهای بسیار صورت‌صاف حدود دو برابر بود. پیش از جراحی یا جرم‌گیری، از دامپزشک درباره مراقبت از راه هوایی گربه بپرسید.
چشم‌ها، اشک‌ریزش و لکه اشک
در صورت صاف، کاسه چشم کم‌عمق‌تر و چشم برجسته‌تر است و قرنیه زودتر خشک می‌شود. مجرای اشکی هم، که اشک را از گوشه چشم به بینی می‌برد، مسیری پیچ‌خورده و فشرده دارد. در نتیجه اشک روی صورت سرازیر می‌شود که به آن اپی‌فورا یا اشک‌ریزش مزمن می‌گویند.
اشکی که مدام روی موهای گوشه چشم می‌ماند، به‌ویژه در گربه‌های روشن، لکه قهوه‌ای یا زنگاری ایجاد می‌کند. رطوبت دائمی در چین‌های زیر چشم هم زمینه التهاب پوست و رشد باکتری و قارچ را فراهم می‌کند.
در برخی پرشین‌ها لبه پلک در گوشه داخلی به داخل برمی‌گردد (آنتروپیون) و قرنیه را تحریک می‌کند. پرشین و نژادهای وابسته همچنین بیشتر به سکستروم قرنیه دچار می‌شوند؛ لکه‌ای قهوه‌ای یا سیاه که از مرده شدن بخشی از بافت قرنیه ایجاد می‌شود و گاهی جراحی لازم دارد.
اشک شفاف و لکه کم‌رنگ با تمیز کردن روزانه کنترل می‌شود. اما ترشح غلیظ زرد یا سبز، قرمزی، بستن یک چشم، کدر شدن قرنیه، لکه تیره روی چشم یا مالیدن چشم با پنجه را همان روز به دامپزشک نشان دهید، چون زخم قرنیه ممکن است به‌سرعت عمیق شود.
بیماری کلیه پلی‌کیستیک (PKD)
PKD بیماری ارثی است که در آن کیست‌های پر از مایع در کلیه‌ها تشکیل می‌شوند. کیست‌ها از بدو تولد وجود دارند، به‌تدریج بزرگ‌تر می‌شوند و جای بافت سالم کلیه را می‌گیرند.
علت بیماری جهشی در ژن PKD1 است که به‌صورت اتوزومال غالب به ارث می‌رسد؛ یعنی یک نسخه ژن جهش‌یافته از پدر یا مادر برای ابتلا کافی است. اگر یکی از والدین مبتلا و دیگری سالم باشد، هر بچه‌گربه به احتمال ۵۰ درصد جهش را به ارث می‌برد.
بررسی‌های قدیمی‌تر در چند کشور نشان می‌داد در برخی جمعیت‌ها بیش از یک‌سوم پرشین‌ها این جهش را دارند. با رواج آزمایش ژنتیک، این نسبت در جمعیت‌های غربالگری‌شده کاهش یافته است.
در ایران، در یک بررسی سونوگرافی روی ۸۳ گربه پرشین و نژادهای وابسته در دانشگاه فردوسی مشهد، حدود یک‌سوم گربه‌ها کیست کلیه داشتند و تقریباً هیچ‌کدام نشانه‌ای نداشت. همین بی‌نشانه بودن طولانی، آزمایش را ضروری می‌کند.
در بسیاری از گربه‌ها نارسایی کلیه در میانسالی یا سالمندی بروز می‌کند، هرچند سن آن بسیار متفاوت است. نشانه‌ها: افزایش تشنگی و ادرار، کاهش اشتها و وزن، استفراغ، بی‌حالی و بوی نامطبوع دهان.
آزمایش DNA با نمونه خون یا سواب داخل گونه، جهش شناخته‌شده را در هر سنی نشان می‌دهد. سونوگرافی کلیه هم کیست‌ها را نشان می‌دهد و معمولاً پس از حدود ۱۰ ماهگی قابل اتکاتر است.
نتیجه منفی آزمایش DNA همه احتمال‌ها را منتفی نمی‌کند؛ درصد کمی از گربه‌هایی که در سونوگرافی کیست کلیه داشتند، جهش PKD1 را نداشتند. برای همین پژوهشگران سونوگرافی را مکمل آزمایش ژنتیک می‌دانند، به‌ویژه برای گربه مولد.
PKD درمان قطعی ندارد. دامپزشک با آزمایش‌های دوره‌ای خون، ادرار و فشار خون روند آن را پیگیری و در صورت نیاز رژیم کلیوی و درمان حمایتی تجویز می‌کند. هیچ دارو یا مکملی را خودسرانه به گربه ندهید.
دندان، فک و غذا خوردن
در صورت کوتاه، فک‌ها کوتاه‌تر شده‌اند اما تعداد دندان‌ها کم نشده است. به همین دلیل دندان‌ها ممکن است نامرتب یا روی هم رشد کنند و فک‌ها درست جفت نشوند. این وضعیت جرم و بیماری لثه را بیشتر و برداشتن غذا را دشوار می‌کند.
بوی بد دهان، قرمزی لثه و ریختن غذا از دهان نیاز به معاینه دندان دارد.
پوست و مو: گره، نمد و قارچ پوستی
نمدهای بزرگ پوست را می‌کشند، دردناک‌اند و ممکن است باعث زخم و عفونت پوست شوند. پرشین‌ها همچنین بیش از بسیاری از گربه‌ها مستعد قارچ پوستی یا درماتوفیتوز هستند و این بیماری در آن‌ها اغلب شدیدتر و ماندگارتر است.
ریزش موی سکه‌ای و پوسته‌ریزی از نشانه‌های آن است، هرچند برخی گربه‌ها نشانه واضحی ندارند. قارچ پوستی به انسان و حیوانات دیگر هم منتقل می‌شود و تشخیص و درمان آن باید با دامپزشک باشد.
در پرشین همچنین کاردیومیوپاتی هایپرتروفیک (HCM)، آتروفی پیشرونده شبکیه (PRA) در برخی خطوط نژادی و سختی زایمان گزارش شده است.
| نشانه | علت‌های محتمل در پرشین | چه باید کرد |
|---|---|---|
| خرخر و تنفس پرصدا در خواب | تنگی سوراخ‌های بینی، کام نرم بلند | در معاینه دوره‌ای مطرح کنید |
| تنفس با دهان باز در حال استراحت یا در گرما | انسداد راه هوایی، گرمازدگی، بیماری قلب یا ریه | مراجعه فوری به دامپزشک |
| اشک شفاف و لکه قهوه‌ای زیر چشم | تخلیه نشدن اشک به بینی | تمیز کردن روزانه و خشک نگه داشتن چین‌های صورت |
| ترشح زرد یا سبز، قرمزی، بستن چشم یا لکه تیره روی چشم | عفونت، زخم قرنیه، آنتروپیون، سکستروم | همان روز به دامپزشک |
| تشنگی و ادرار زیاد، کاهش وزن | PKD یا بیماری‌های دیگر کلیه، دیابت، پرکاری تیروئید | آزمایش خون و ادرار |
| ریزش موی سکه‌ای و پوسته‌ریزی | قارچ پوستی، نمد کهنه، حساسیت پوستی | مراجعه به دامپزشک و رعایت بهداشت خانواده |
بیشتر بخوانید: نشانه‌های بیماری در گربه
نظافت و آرایش موی گربه پرشین
شانه زدن منظم از نمد شدن مو و گلوله مو جلوگیری می‌کند و زخم یا کک را زود نشان می‌دهد. آرایشگر حیوانات می‌تواند کمک کند، اما شانه زدن روزانه در خانه جایگزینی ندارد.
شانه زدن روزانه
- زمان ثابتی انتخاب کنید. چند دقیقه در روز بهتر از یک نوبت طولانی در هفته است.
- ابزار مناسب آماده کنید. شانه فلزی دندانه‌درشت برای بدن و شانه دندانه‌ریز برای صورت و پاها.
- تا پوست شانه کنید. مو را بخش‌بخش کنید و از ریشه تا نوک شانه بکشید؛ شانه کشیدن روی سطح، گره‌های زیرین را باقی می‌گذارد.
- نقاط گره‌خیز را جدا بررسی کنید. پشت گوش‌ها، زیر گردن، زیر بغل، شکم، کشاله ران، پشت پاهای عقب و زیر دم.
- گره کوچک را با حوصله باز کنید. قاعده گره را با انگشت نگه دارید تا پوست کشیده نشود و با نوک شانه از لبه بیرونی موها را جدا کنید.
- نمد نزدیک پوست را با قیچی نبرید. پوست گربه نازک است و به‌راحتی بریده می‌شود. نمدهای بزرگ را آرایشگر باتجربه یا دامپزشک با ماشین اصلاح باز کند. اگر اصلاح فقط با آرام‌بخش ممکن است، این کار باید در کلینیک و زیر نظر دامپزشک انجام شود.
تمیز کردن چشم و صورت
- روزی یک یا دو بار، به‌ویژه در پرشین‌های صورت‌صاف، چشم‌ها را تمیز کنید.
- پد پنبه‌ای را با آب جوشیده‌ای که تا حد ولرم خنک شده یا سرم شست‌وشوی استریل مرطوب کنید.
- برای هر چشم پد جداگانه به کار ببرید و از گوشه داخلی به سمت بیرون و دور از چشم پاک کنید.
- ترشح خشک‌شده را چند ثانیه با پد مرطوب نرم کنید و بعد بردارید؛ آن را نکشید.
- چین‌های پوست زیر چشم و روی بینی را پاک و سپس با پد خشک، کاملاً خشک کنید.
از قطره یا پماد چشمی انسانی، آب اکسیژنه و محصولات ضدلکه اشک بدون نظر دامپزشک استفاده نکنید؛ برخی محصولات خوراکی ضدلکه اشک حاوی آنتی‌بیوتیک بوده‌اند. لکه قدیمی شاید کاملاً پاک نشود، اما تمیز کردن مداوم جلوی التهاب پوست را می‌گیرد.
حمام و خشک کردن
بسیاری از صاحبان پرشین هر چند هفته یک بار گربه را حمام می‌کنند، اما دفعات لازم به نوع مو بستگی دارد. پیش از حمام مو را کامل شانه کنید، چون آب گره‌ها را سفت‌تر می‌کند.
از شامپوی مخصوص گربه و آب ولرم استفاده کنید، آب را از چشم‌ها و گوش‌ها دور نگه دارید و شامپو را کامل آب بکشید. سپس در اتاقی گرم، مو را با حوله و سشوار کم‌حرارت و همراه با شانه زدن کاملاً خشک کنید، چون زیرموی مرطوب دوباره گره می‌خورد.
ناخن، گوش، دندان و بهداشت پشت بدن
- ناخن: ناخن پرشین کم‌تحرک کمتر ساییده می‌شود. هر چند هفته فقط نوک تیز آن را کوتاه کنید و به بخش صورتی داخل ناخن که رگ دارد نزدیک نشوید.
- گوش: هفته‌ای یک بار گوش‌ها را نگاه کنید و چیزی داخل مجرا نکنید. بوی بد یا ترشح تیره نیاز به معاینه دارد.
- دندان: مسواک زدن با خمیردندان مخصوص گربه از جرم پیشگیری می‌کند. خمیردندان انسانی مناسب نیست، چون برای بلعیدن ساخته نشده است.
- پشت بدن: کوتاه نگه داشتن موی اطراف مقعد و زیر دم از چسبیدن مدفوع و خاک گربه به مو جلوگیری می‌کند.
بیشتر بخوانید: چگونه گربه را تمیز نگه داریم
تغذیه، وزن و محیط زندگی پرشین
پرشین مثل هر گربه‌ای به غذای کامل و متعادل مخصوص گربه نیاز دارد، اما شکل صورت و کم‌تحرکی آن چند نکته را مهم می‌کند:
- ظرف کم‌عمق و پهن برای گربه‌های صورت‌صاف راحت‌تر است و برخی از آن‌ها غذای مرطوب را راحت‌تر می‌خورند.
- پرشین دانه خشک را با سطح زیرین زبان برمی‌دارد و شکل دانه برایش مهم است. اگر دانه‌ها از دهانش می‌ریزد، شکل دیگری یا غذای مرطوب را امتحان کنید؛ برخی تولیدکنندگان برای پرشین دانه بادامی‌شکل ساخته‌اند.
- مقدار غذا را اندازه بگیرید و گربه را ماهی یک بار وزن کنید؛ اضافه‌وزن مشکلات تنفسی را بدتر می‌کند. موی انبوه چاقی را پنهان می‌کند، پس دنده‌ها را با دست لمس کنید؛ باید بدون فشار حس شوند.
- چند ظرف آب در خانه بگذارید؛ آب‌خوری با آب جاری و غذای مرطوب دریافت آب را بیشتر می‌کند که برای کلیه‌ها مفید است.
- اگر گربه مرتب گلوله مو بالا می‌آورد، یبوست دارد یا بی‌اشتهاست، با دامپزشک مشورت کنید.
این خوراکی‌ها و گیاهان برای همه گربه‌ها سمی‌اند:
- پیاز، سیر، تره و موسیر، خام، پخته یا پودرشده
- شکلات و کاکائو
- انگور و کشمش (در سگ‌ها آسیب کلیوی شناخته‌شده‌ای دارند و در گربه‌ها هم پرهیز توصیه می‌شود)
- الکل، قهوه و نوشیدنی‌های کافئین‌دار
- گل سوسن (Lilium) و سوسن روز (Hemerocallis)؛ حتی گرده یا آب گلدان آن‌ها ممکن است نارسایی کلیه ایجاد کند
- داروهای انسانی، به‌ویژه استامینوفن
اگر گربه یکی از این مواد را خورد، منتظر نشانه نمانید و فوراً با دامپزشک تماس بگیرید.
بیشتر بخوانید: گربه چه غذایی باید بخورد
نکات مهم پیش از خرید یا پذیرش گربه پرشین
- موی بلند به‌تنهایی نشانه پرشین بودن نیست. اگر اصالت نژاد مهم است، مدارک ثبت از انجمنی شناخته‌شده بخواهید.
- تیپ صورت معتدل را ترجیح دهید. بینی مشخص، سوراخ‌های بینی باز و چشم‌های بدون ترشح زیاد.
- به تنفس بچه‌گربه در حال آرامش گوش دهید. خرخر در بیداری یا تنفس با دهان باز نشانه هشدار است.
- نتیجه آزمایش DNA بیماری PKD والدین را ببینید.
- بچه‌گربه را کنار مادر ببینید. به ترشح چشم و بینی، اسهال و ریزش موی سکه‌ای دقت کنید. بسیاری از انجمن‌ها جدا کردن بچه‌گربه را پیش از حدود ۱۲ تا ۱۳ هفتگی توصیه نمی‌کنند.
- در روزهای اول، گربه را برای معاینه کلی نزد دامپزشک ببرید و سابقه واکسن و ضدانگل را بررسی کنید.
سوالات متداول
گربه پرشین چند سال عمر می‌کند؟
در بررسی ۲۰۱۹ بریتانیا، میانه عمر پرشین‌ها ۱۳٫۵ سال بود. عمر هر پرشین به ژنتیک و وضعیت PKD، شدت صاف بودن صورت، کنترل وزن و معاینه منظم دامپزشکی بستگی دارد.
تفاوت گربه پرشین با گربه‌های ایرانی چیست؟
گفته می‌شود نخستین گربه‌های موبلند در قرن هفدهم میلادی از خراسان به ایتالیا برده شدند، اما نژاد پرشین امروزی عمدتاً در بریتانیا و سپس آمریکا شکل گرفت.
پژوهشی ژنتیکی در سال ۲۰۰۸ نشان داد که پرشین امروزی به گربه‌های اروپای غربی نزدیک‌تر است تا به گربه‌های بومی خاورمیانه. بنابراین گربه‌های خانگی و خیابانی ایران، حتی اگر موبلند باشند، معمولاً پرشین نیستند.
آیا گربه پرشین برای افراد دارای حساسیت به گربه مناسب است؟
هیچ نژادی کاملاً بدون حساسیت‌زا نیست. عامل اصلی حساسیت، پروتئینی به نام Fel d 1 است که بیشتر در بزاق و غدد پوست تولید می‌شود و با لیسیدن روی مو پخش می‌شود. پرشین هم این پروتئین را دارد، پس پیش از خرید با پزشک خود مشورت کنید.
آیا اشک ریختن گربه پرشین همیشه طبیعی است؟
اشک شفاف و لکه قهوه‌ای ملایم در پرشین‌های صورت‌صاف رایج است. اما ترشح زرد یا سبز، قرمزی، بستن چشم، کدر شدن قرنیه یا لکه تیره روی چشم طبیعی نیست و همان روز معاینه می‌خواهد.
آیا می‌توان موی گربه پرشین را در تابستان کوتاه کرد؟
کوتاه کردن مو برای گربه‌هایی که مدام نمد می‌شوند رایج است، اما اثر آن بر خنک ماندن گربه محل اختلاف است، چون مو پوست را از آفتاب هم محافظت می‌کند. خنک نگه داشتن محیط و شانه زدن منظم مهم‌تر است. اگر کوتاه کردن لازم شد، فرد باتجربه با ماشین اصلاح انجامش دهد.
جمع‌بندی
پرشین گربه‌ای آرام و اهل خانه است، اما موی پرپشت و صورت صافش مراقبت روزانه می‌خواهد و جهش PKD ممکن است سال‌ها بی‌نشانه بماند. پایه نگهداری آن شانه زدن تا پوست، تمیز کردن چشم‌ها، کنترل وزن، محیط خنک و معاینه منظم دامپزشکی است. در انتخاب، تیپ صورت معتدل و آزمایش منفی PKD والدین را معیار بگیرید.
